Reisverslag

Singapore

Milou, 18 augustus 2008
Singapore Little India

'HOW ARE YOU?'

'I am fine thank you and you?', is zomaar een van de dingen die je nog steeds blijft zeggen, ook al ben je uit Vietnam vertrokken. Het is pas een dag geleden dat we in Hanoi uit de airport-taxi stapten, maar het lijkt al veel langer.. Niet alleen door het grote uiterlijke verschil tussen Hanoi en Singapore, ook door de mensen, het westerse aspect aan de stad en natuurlijk de gesproken taal: eindelijk Engels! Maar voordat we uit Hanoi vertrokken hebben we nog drie weken met z'n 4en echt een supertijd gehad. Ben met mijn vorige berichtje geeindigd waar de reis van ons vieren begon..

Na Da Lat hebben Lena en ik een Sinh Travel bus gepakt naar Nha Trang, waar we vroeg in de middag aankwamen. Besloten om maar snel een hotel/guesthouse of wat dan ook te zoeken, zodat we Frank en Hanneke een adres konden geven om naartoe te reizen. Dit bleek een stukje moeilijker dan gedacht (voor een redelijke prijs dan), dus na eerst rustig te hebben gelunched en onze tassen te hebben gedumpt, zijn we opnieuw begonnen met zoeken. Dit keer snel resultaat: 8 dollar voor een 2persoonskamer met airco. En.. jaja, vijf minuten lopen van het strand. Helemaal top natuurlijk, want het strand was de enige reden dat we Nha Trang aandeden!
Aan het eind van de middag F&H opgehaald, meteen de bus naar Hoi An geboekt, en een rustig eettentje opgezocht.. Zelden zo lekker en goedkoop gegeten dus was meteen een goed welkomstfeestje! Die avond nog een goede cocktail gedronken en een beetje op tijd gaan slapen..
De volgende drie dagen hebben we eerlijk gezegd niet veel anders gedaan dan op het strand liggen, eten en slapen.. Maar dat konden onze (inmiddels verbleekte) lichaampjes goed gebruiken! Nog een avondje goed gedronken en gefeest bij de Sailing Club (Nederlandse prijzen maar eindelijk goede muziek en midden op het strand..) waar we een enorm hilarisch schouwspel hebben mogen bekijken, bestaande uit voluptueuze dronken engelse 'dames'!

Na drie dagen strand liggen (alles is een keer leuk geweest, maar dat verveelt dus nooit!!!) en de lekkerste eettentjes van Vietnam te hebben ontdekt, namen we de sleeping bus naar Hoi An. Om 19.00 opgehaald bij het hotel, en dan begint de dolle pret. Met zijn vieren de hele achterbank in beslag genomen, en daar lig je dan, in je bed-stoel-achtig-ding. Dan denk je: dat is leuk! Ja dat is het ook. Na vijf minuten is de lol er wel een beetje af.. Na vijf uur ben je het compleet zat en ga je naar buiten kijken.. Dat kun je maar beter niet doen, want dan krijg je echt de schok te verwerken! Die bus blijkt niet over de weg te rijden, maar in een bus-kolonie (Hanneke is af en toe flink de weg kwijt Om maar niet te spreken over de busschauffeur, die heeft de weg nooit gezien!) door de berm! Ja.. Wegen in Vietnam lijken best prima, neem je de meest toeristische route, loopt er nauwelijks een weg. Logica is ver te zoeken!
Goed, rond 6 uur in de ochtend kom je dan compleet gebroken en met een flink slaapgebrek (in mijn geval dan..) aan in Hoi An. Backpacks uit de bus, jij erbovenop, lonely planet erbij, hotelletjes bellen. Maar die meneer met zijn visite kaartje heeft misschien ook wel een prima hotel, en daar hoef ik niks voor te doen..! IDEAAL! F&L even gaan kijken en toen bij een (iets te duur, maar ach) hotel ingecheckt waar we alles goed voor elkaar hadden. En dan komt het..

HOI AN. Ik snap werkelijk waar niet, dat daar geen dranghekken, veiligheidslinten en waarschuwingsborden staan. Ze zouden er een gevaarlijk gebied van moeten maken. En dan vooral voor vrouwen.. Waarschijnlijk denk je: waar gaat dit over?! Mensen die al eerder hier zijn geweest moeten het me sowieso nageven: dit is paradise en tegelijkertijd hel. Het gaat hierom: tailorshops. Kleermakers, zo ver als je kan kijken. Stoffen, meer dan je ooit hebt gezien. Modellen schoenen/jassen/blouses/pakken/shirtjes/colbertjes... ik kan nog wel even doorgaan. En dat alles: op maat gemaakt en binnen een dag klaar. Succes!
Uiteindelijk hebben Hanneke, Lena en ik er vier dagen over gedaan om alles passend en naar wens te krijgen, en waren we per persoon wat eurootjes lichter.. De buit bestaat voor mij uit een pak, 4 blouses, 2 jurken, 3 paar schoenen, een winterjas en leren slippertjes.. Ben er heel blij mee en het zit inmiddels veilig op de boot naar Nederland, dus dat is nog een mooie verrassing bij thuiskomst
Natuurlijk hebben we Hoi An als stad ook genoeg kunnen bekijken en de oude stad, met al die lampionnetjes en traditionele gerechten was zeker de moeite waard! Ook nog een ochtend een uitstapje gemaakt naar de ruines van My Son. Helaas viel dit een beetje tegen en vergeleken bij Angkor was het zeker voor Lena en mij niet erg spannend.. Daarnaast erg jammer van het strand..

Na vier dagen Hoi An hebben we de bus genomen naar Hue, wat weer een stukje noordelijker ligt. Bij aankomst meteen weer een motorbiker gecharterd met een hotel in de aanbieding, en met wat rondvragen en onderhandelen zaten we weer met vier personen voor vijftien dollar. Goed geregeld! Meteen een tour geboekt naar de Demilitarized Zone. In de oorlog zijn veel Vietnamese en Amerikaanse bases gebouwd, om zo steun te kunnen bieden aan de troepen buiten deze zone. De overblijfselen schenen erg interessant te zijn dus hebben een full-day geboekt van 6 tot 6. Helaas bleek dit de volgende dag een behoorlijke teleurstelling. De tour bestond voor 90% uit in de bus zitten en dat is behoorlijk zonde van je tijd en geld.. De Amerikaanse bases waren nog wel aardig om te zien, en de tropische bossen waren echt even een stapje terug in de geschiedenis (je kon door de ontbossing/ontbladering nu nog goed zien waar er gevochten was..) en in de realiteit.
De tweede dag in Hue hebben we besteed aan de oude Citadel bekijken, wat erg mooi was. Helaas was het weer inmiddels tot een toppunt gestegen en hebben we het niet langer dan twee uur in de volle zon vol kunnen houden.
Die middag hebben we de trein genomen naar Hanoi.. En dat was echt een feestje apart..

DE TREIN was op het eerste gezicht een prima ding. Totdat we instapten. de plaatsen die we gereserveerd hadden (soft sleeper, duurder kan niet) bleken voor de komende 12 uur helaas onze bestemming. Een klein vies hokje met vier opklap-planken, matrassen inclusief gratis haren van de vorige bezoeker, en een klein dekentje. En dan denk je wel te wennen na een uurtje, komt het karretje met eten. Of beter gezegd: komt het eten aanwandelen. Serieus, ik heb best veel gegeten in Vietnam, maar die visburgers en loempia's (echt een belediging voor de goede loempia's) zijn werkelijk de vieste dingen die ik heb gehad. Dus we hebben die avond nog een keer eten geregeld, veel te veel geld betaald, en nog een beetje droge rijst kunnen wegwerken..

Vroeg in de ochtend gearriveerd in HANOI, weer een hotelletje voor vijftien dollar geregeld! Meteen die ochtend (na bijslapen in een normaal bed!) de tours naar Ha Long Bay en Sa Pa geboekt. Vrouwtje adviseerde ons eerst Ha Long te doen, in verband met een 'stormpje' in Sa Pa. Prima! Dus wij na twee dagen Hanoi een tour gedaan naar Ha Long Bay. Waar woorden echt onvolledig zijn om te beschrijven hoe mooi het is, en foto's nog te weinig zeggen.. We hebben een heerlijk luze trip gehad op een boot met twee gezellige nederlanders, en echt genoten! Zelfs nog 2 dagen extra Cat Ba Island eraan geplakt, want het weer was goed, het strand geweldig, en het weer in Sa Pa verschrikkelijk...
Hebben in Ha Long Bay moeten besluiten om onze Sapa tour te cancellen. We kregen op zee niet veel mee, maar eenmaal op Cat Ba hoorden we van treinongelukken, overstromingen en hongersnood, dat allemaal in Sapa. Inmiddels waren 160 mensen omgekomen en vermist door de Typhoon.. Verschrikkelijk dus..
Enorm balen dat we daardoor eigenlijk het mooiste van het land hebben moete missen!!

Uiteindelijk nog twee dagen in Hanoi gezeten en toen ging Frank al terug naar NL.. De tijd is enorm snel gegaan en voordat we het realiseerden zat Frank al in de taxi.. Nog twee dagen met Hanneke en Lena gezeten, en zelfs nog een collega'tje uit Enschede ontmoet! En toen was het gisteren voor ons ook tijd om te vertrekken uit Vietnam. Stiekem bleken we toch wel gehecht/gewend/hoe je het ook noemt.. geraakt aan een warm, mooi en bijzonder land. Het was dus echt even slikken toen we gisteren opstegen uit Hanoi, om Vietnam te verruilen voor Singapore..

SINGAPORE is een verademing qua hygiene, qua dingen kopen (niet afdingen!), maar op veel meer fronten minder dan Vietnam. Alles is duur, mensen zijn minder vriendelijk en alles is naar Europese maatstaven (helaas ook de prijzen).. Ik mis het dus nu al..
Vandaag hebben we de stad nog even goed verkend en hebben we in Little India weer heerlijk gegeten. Morgen is de laatste volle dag in het buitenland, maar gezien het weer zal het vooral binnen worden Woensdagochtend om 09.10 vliegen we richting Duitsland, en woensdagavond kan ik dan na vier maanden weer in het Nederlands mijn eten bestellen, iedereen live zien in plaats van bellen en mailen, en weer in een vertrouwde omgeving zijn. Het klinkt nu eventjes aantrekkelijk (ik ben de hotels/guesthouses aardig zat..) maar eigenlijk is het veel te snel gegaan! Ook al is het fijn om iedereen weer te zien natuurlijk!

Ik laat weten hoe het acclimatiseringsproces verloopt

Veel liefs,
Milou

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag